Neo-Osmanlıcılık, Türkiye’nin Osmanlı geçmişinden kaynaklanan tarihsel ve kültürel bağlarını dış politikada kullanarak yeniden siyasi, ekonomik ve kültürel nüfuz kazanmasını savunan bir dış politika yaklaşımıdır. Bu anlayış, askerî güçten ziyade yumuşak güç, diplomasi, ekonomik ilişkiler ve kültürel bağlar aracılığıyla Türkiye’nin bölgesel etkinliğini artırmayı hedefler.

Charter city, bir ülkenin egemen toprakları içinde kurulan ancak ülkenin geri kalanından farklı, kendine özgü bir hukuk ve yönetim sistemiyle işleyen özel bir yönetim bölgesidir. Bu bölgeler devlet dışı bir aktör — genellikle özel bir yatırımcı şirket veya başka bir devlet — tarafından kurulur ve yönetilir; yönetim organları ve süreçleri kısmen yatırımcı, kısmen sakinler tarafından belirlenir. Bölgenin yönetim hakları karşılığında ana ülkeye belirli bir ücret veya vergi verilebilir.

Bu maç için “Gemileri yakma” anlatısı, bireyin tercih anında zamanını ve çabasını tek bir seçeneğe yoğunlaştırmasını ve seçimine bağlılığını artırmak için diğer seçeneklere yönelmesini zorlaştıran adımlar atmasını teşvik eder. Örneğin bu anlatı; bir hobide ilerlemek isteyen kişinin yedekte tuttuğu başka bir ilgi alanına ayırdığı eforu tamamen bırakmasını öğütler.

Dört Kapı–Kırk Makam, Alevi-Bektaşi geleneğinde insanın ahlaki ve manevi olgunlaşma yolculuğunu anlatan bir öğretidir. Alevi bir insan kendini bulma yolculuğunda bu dört kapının gereklerini yerine getirmelidir. Dört kapı sırasıyla şu şekilde ifade edilir:

Şeriat: İnancın gereklerini ve doğru davranışları öğrenmek

Tarikat: Manevi yola girmek ve doğru yolu disiplin içinde yaşamayı öğrenmek

Marifet: Kendini ve nefsini tanıyarak manevi anlayışını derinleştirmek

Hakikat: Hakk’ı kendi özünde bulmak ve olgun insan olma mertebesine ulaşmak

Marifet kapısının tarif ettiği esas marifet kendini tanımak, kendini bilmek iken dışarıdan nasıl göründüğünün ya da kendin dışındaki alandaki faktörlerin hiçbir önemi yoktur. Marifet kapısına eren kamil insanın ulaşacağı anlam kendisinin dışında değil, kendi özünde saklıdır. Bu bireysel yaşam düsturunun etkisiyle Alevi toplumu kendi inançlarını, kendi hakikatlerini kamusal alanda tanıtmaya ya da yaymaya çalışmak yerine inançlarını bireysel olarak doğru şekilde yaşamayı öncelemiştir.

Luddizm, teknolojik dönüşümün insanların geçim kaynakları ve toplumsal düzen üzerindeki etkilerine karşı gelişen ve tarihsel olarak makinelere yönelik doğrudan eylemleri de içeren bir hareketti. Neo-Luddizm ise modern teknolojilerin toplumsal etkilerine karşı çıkan geniş bir yaklaşımı ifade eder. Bu karşı çıkış, teknolojinin kullanımını sınırlamayı veya reddetmeyi savunmaktan, teknolojik altyapıya ya da araçlara yönelik doğrudan ve zarar verici eylemlere kadar uzanabilir